• 050 - 2600 808

Lichtelijk verkleurd

Daar sta je dan voor je kast. Wat trek je vandaag weer eens aan? Een vraag die ik mezelf al jaren stel. En nu terugkijkend is daar een leuk patroon in terug te zien.

Soms stond ik op en wist ik al dat het niet zo’n goede dag zou worden. Je voelt je niet opperbest en hebt geen zin om op te vallen. Zwart was dan altijd mijn veilige keuze. Lekker makkelijk, genoeg van in mijn kast en volgens de modegezegdes zou het ook nog eens afkleden. Perfect voor een kleine off-day.

Soms stond ik op met een lichtelijk euforisch gevoel. Ik had dan zin om me zomers te kleden. Dat wil zeggen in lichte zomerse kleuren want ook in de winter had ik daar zin in. Als mijn euforie sterk genoeg was trok ik een leuk setje uit de kast, trok dat aan en ging daarmee de hele dag op pad. Overal kreeg ik dan complimentjes over hoe stralend ik erbij liep.

Soms gebeurde het ook wel dat de euforie toch niet sterk genoeg was en de twijfel toesloeg als ik dat leuke setje aanhad. Voor de spiegel staande vroeg ik me af wat anderen daar wel niet van moesten denken en trok ik snel weer iets “veiligs” en donker aan.

Mode was nooit echt mijn ding. Ik liep nog in tuinbroeken toen die allang uit waren, ik droeg mijn door mijn oma gebreide Mickey Mouse trui gewoon ook nog op de middelbare school en droeg alles waar ik me comfortabel invoelde. Toen ik op een gegeven moment me moest gaan presenteren voor spreekbeurten en later ook mondelinge tentamens had kwam pas het besef dat het misschien wel anders moest.

Nog steeds bleek ik niet voor de “normale” kleding te gaan en wilde ik altijd net even anders. Om eerlijk te zijn voelde ik me ook absoluut niet thuis in het keurslijf wat voorgeschreven leek te worden.

Totdat ik bij Arnold & Krijno (De Stijlmeester) aan tafel kwam te zitten. Ik kreeg de shawl met mijn kleuren om en voelde me er gelijk in thuis. Bijzonder omdat ik die lap eerder nog als suf en te “grijs” had aangewezen. Van een afstandje leek mij dat niet te passen, maar op mijn schouders stond het me prachtig. Ineens ging ik heel anders naar goud kijken wat daar ook een onderdeel van was. Ik dacht dat zilver veel meer bij mij paste en vond goud een beetje trashy.

Eerlijk is eerlijk. Het duurde nog even voordat de zwarte kleren uit de kast verdween, maar geleidelijk werd de kleurtoon van de kast steeds lichter met hier en daar een vrolijke noot als ondertoon. Het viel me pas echt op toen ik een vriendin met haar eigen restaurant ging ondersteunen op een beurs en zij mij in zwart vroeg te komen. Ik voelde me zo ongemakkelijk ineens in die kleur!

Als ik nu wakker word met een beetje een futloos gevoel zoek ik de lichte kleuren op. Door mijn favoriete lichte kledingstukken voel ik me zekerder en groei ik in mijn zelfvertrouwen. Deze kleuren staan mij goed!

Wanneer ik met een euforisch gevoel opsta ben ik iets wilder met kleur en mix ik iets meer. Voorheen had ik nooit rokjes aan, maar ook daar is verandering in gekomen. Hoewel ik mij nooit als echte dame zou bestempelen vliegen de complimenten me nu om het oor.

En als ik dan toch twijfel weet ik nu dat ik gewoon moet doorzetten. Want juist dan schijnt het mensen op te vallen hoe ik gekleed ben. Nog steeds kies ik wat ik mooi vind en niet wat in de mode is, maar nu kies ik ook echt wat bij mij best. Vroeger was ik heel boos op mijn moeder als een favoriet kledingstuk door het vele wassen verkleurd was. Nu ik naar mijn huidige kledingkast kijk heb ik een hele andere mening: een lichtelijke verkleuring kan soms best goed zijn! (Ok, ok, zolang dat maar niet in de wasmachine gebeurd).

Daphne Veldman

Evenementenorganisatie

Echte verhalen van echte mensen, zoals jij en ik. Over kleur, stijl en imago. Of kleding en interieur. Verhalen die inspirerend zijn, ontroerend of gewoon leuk om te lezen. Soms kritisch of juist grappig. Maar het zijn vooral unieke en persoonlijke belevingen, belevenissen en visies. Laat De Stijlmeester jouw verhaal vertellen.